ZMNIEJSZENIE POBUDZEŃ

Zmniejszenie pobudzeń z układu niespecy­ficznego może się wiązać również ze zjawiskiem tzw ha- bituacji (Sadowski, 1962, s. 35), tj. spadkiem wrażliwości na bodziec zewnętrzny powtarzający się wielokrotnie, a me mający znaczenia biologicznego. Jak niektórzy przy­puszczają, wpływ takiego bodźca maleje wskutek zablo­kowania dopływu nieswoistych impulsów. Tak więc stan przykrości związany z nudą może mieć u swych podstaw rowmez zjawisko pogorszenia torowania korowego na skutek habituacji.Zmiany przewodnictwa mogą nastąpić również na sku­tek zmian w dopływie bodźców z narządów wewnętrz­nych, które dochodząc do kory, głównie przez układ niespecyficzny, przyczyniają się do utrzymania odpowied­niego tonusu kory. I znów niedobór lub nadmiar tych bodź- cow (np. w związku z procesami patologicznymi we­wnątrz organizmu) może zmieniać warunki przewodnictwa korowego, a tym samym utrudniać, a niekiedy, być może, również ułatwiać przebieg procesów korowych.Tak więc w świetle poglądów Hebba na aktywność ko­rową można by patrzeć jako na proces organizowania się układów czynnościowych, które umożliwiają osobnikowi orientację w otoczeniu i sterują uporządkowanym tokiem czynności. Kiedy ten proces przebiega sprawnie — a mu­szą być spełnione różne warunki, aby tak się działo — wtedy występuje dodatnia reakcja emocjonalna. Dodat­nia reakcja emocjonalna jest więc przejawem niezakłóco­nej, płynnej, zintegrowanej czynności regulacyjnej móz­gu.