WSZYSTKIE WARIANTY

Należy podkreślić, że we wszystkich wyodrębnionych wariantach reakcji emocjonalnej brały udział kora, pod- kora, US, choć ich rola była różna. W jednych przypad­kach (1 i 2) kora była źródłem emocji, podczas gdy w in­nych jej rola polegała na pośredniczeniu przy pobudzaniu (3) lub na dostarczaniu reakcji instrumentalnych (3 i 4). Biorąc pod uwagę źródła emocji, możemy odróżnić emo­cje wyższe, związane z zakłóceniem bądź z prawidłowym przebiegiem czynności regulacyjnych kory (tęsknota, po­czucie trudności, łatwości, zawód, duma), czyli tzw. stany uczuciowe, oraz niższe, związane z aktywizacją niższych ośrodków bądź bezpośrednio, przez bodźce bezwarunko­we, bądź pośrednio, przez ich sygnały (głód, podniecenie seksualne, strach, wściekłość, poczucie sytości itp.). Ale ^ przy obu rodzajach emocji działają podobne mechanizmy.Tak więc, charakteryzując emocje, trzeba zdawać sobie sprawę:z procesów inicjujących emocje (stan kory, sygnał warunkowy, bodziec bezwarunkowy), z procesów organizujących emocje (różne specyficz­ne centra węchoimózgowia i podkory),   z procesów warunkujących znak emocji (II układ limbiczny, okolica podwzgórza i in.),   z procesów aktywizujących (US).Współdziałanie tych różnorodnych procesów tworzy w efekcie specyfikę procesu emocjonalnego.Należałoby dodać, że proces ów może mieć wpływ aktywizujący bądź hamujący. Istniejąca wiedza nie poz­wala odpowiedzieć, kiedy proces emocjonalny zatrzyma, a kiedy pobudzi daną reakcję ruchową bądź wegetatywną.