REZULTAT POWTÓRZEŃ

Rezultatem wie­lokrotnych powtórzeń jest wytworzenie się dodatkowych połączeń w ramach sekwencji fazowej, dzięki czemu na­stępuje jej skrócenie (por. Hebb, 1964, s. 126). Konsek­wencją skrócenia jest rozminięcie się pobudzeń zewnętrz­nych i wewnętrznych. Rzecz tę można za pomocą sym­boli przedstawić w sposób następujący: niech a, b, c, d, e, f … oznaczają kolejne bodźce zewnętrzne, zaś A, B, C to odpowiadające im układy czynnościowe (zespoły ko­mórkowe). Jeżeli więc w doświadczeniu osobnika powta­rza się układ a, b, c, d, e, f, to w rezultacie tego w korze powstanie odpowiadająca mu sekwencja fazowa A-B-C- -D-E-F. Wielokrotne powtarzanie tego układu powoduje wytworzenie się dodatkowych połączeń między elemen­tami tej sekwencji (być może, dzięki włączeniu dotych­czas nieczynnych, ale podlegających rekrutacji wskutek powtarzania elementów nerwowych), np. A-D. W rezul­tacie tego dodatkowego połączenia sekwencji zjawisk a, b, c, d, e, f odpowiadać będzie skrócona sekwencja fazo­wa A-D-E-F, a co zg tym idzie — nastąpi rozminięcie się pobudzeń dochodzących z zewnątrz ze stanem gotowości odpowiednich układów wewnętrznych. Na przykład sto­sunek do melodii —- która, wylansowana jako przebój, naj­pierw się podoba, a później, jeżeli dość szybko nie „wyj­dzie z obiegu”, może zacząć budzić obrzydzenie (emocje negatywne) — jest typowym przykładem omawianej sy­tuacji.