PRZETARCIE DRÓG

Przetarcie dróg oznacza zapewne zmianę oporu synaptycznego między poszczególnymi układami. Tak więc, gdybyśmy oznaczyli poszczególne układy symbola­mi A, B, C, D itd., to przebieg sekwencji fazowej po to- rze A-B-C-D dokona się wtedy, jeżeli droga między A i B zostanie odpowiednio utorowana, to samo — B-C, C-D.Co należy rozumieć przez utorowanie drogi?Proces torowania polega na zmianie (podwyższeniu) po­budliwości neuronów, dzięki czemu impuls ma możność wprowadzenia danego neuronu czy grupy neuronów w stan aktywności. Ta zmiana pobudliwości uwarunko­wana jest kilkoma czynnikami:Po pierwsze, zależy ona od ogólnej pobudliwości ko­ry mózgowej, określanej przez dopływ pobudzeń z układu niespecyficznego (układu siatkowatego). Jak wiadomo, zatrzymanie dopływu pobudzeń z US na drodze chirur­gicznej, w sposób mechaniczny lub chemiczny, powo­duje natychmiastowy zanik aktywności kory — osobnik zapada w sen (por. Sadowski, 1962).  Po drugie, zależy ona od „stanu pogotowia” określo­nych obszarów, związanego z ich uprzednią aktywnością lub też z aktywnością obszarów funkcjonalnie z nimi związanych („rozgrzewka”).  Po trzecie, zależy od uprzednich doświadczeń, rezul­tatem których jest zmiana oporu synaptycznego między poszczególnymi jednostkami czynnościowymi. Ta ostatnia sprawa ma szczególne, specyficzne znacze­nie; aby pobudzenie z A przedostało się do B, osobnik mu­siał znaleźć się w sytuacji, w której A i B były równo­cześnie pobudzane; łatwy przebieg impulsu po torze A-B wymaga pewnej liczby doświadczeń uprzednich, w któ­rych oba elementy działały synchronicznie.