POWAŻNY UDZIAŁ W REGULACJI

Również, jak to było wiadomo, poważny udział w regulacji czyn­ności wegetatywnych przypada podwzgórzu (Walsh, 1966), które oddziałuje nie tylko poprzez system nerwowy, ale również dzięki bliskim związkom z przysadką — na dro­dze humoralnej; przysadka, jak wiadomo, „w sposób bez­pośredni lub pośredni oddziałuje prawdopodobnie na wszystkie przejawy czynnościowe ustroju…” (Poplewski, 1950, cz. II, s. 156). Jednocześnie^ w_podwzgórzu, jak już o  tym była mowa, regulowane, sa ważne czv^nśpi’^pWfrg~ ejonalno-popędowe (m.in. strach, agresja, czynności po­karmowe i in.).Całość danych przytoczonych do tej chwili korespon­duje z sugestią Fultona, że można dokonać zasadniczego podziału anatomicznego i czynnościowego przodomózgo- wia na dwie zasadnicze części: filogenetycznie młodszą (neopallium), w której realizują się czynności intelektual­ne, i filogenetycznie starszą (lobus limbicus), która pełni funkcje trzewiowo-somatyczne i emocjonalne (patrz: Brut- kowski, 1958, s. 36).Tak więc u wyższych zwierząt i u człowieka regulacja zachowania się odbywałaby się na dwóch różnych pozio­mach:’emocjonalnym — bardziej prymitywnym, i inte­lektualnym -^wyższym.Powstawałoby z kolei pytanie o wzajemne związki mię­dzy tymi dwoma poziomami.Nabyte składniki emocji. Przede wszystkim istnieją da­ne, które wskazują, że stan aktywności układu limbicznego wpływa regulująco na pewne czynności korowe. Ważnych faktów dostarczył eksperyment przeprowadzony przez Delgada. Badacz ten wytwarzał u zwierząt tzw. reakcję unikania (zwierzęta uczyły się wykonywać ruch pozwa­lający unikać bodźca sprawiającego ból, w tym wypadku uderzenia prądem). Okazało się, że reakcję tę można wy­wołać również przez bezpośrednie drażnienie elektryczne niektórych struktur podkorowych, m.in. nucleus amyg- dalae medialis.