NIEKTÓRE Z SYSTEMÓW

Niektóre z systemów służących różnym odruchom bez­warunkowym (a być może wszystkie) składają się z dwóch antagonistycznych części: pobudzenie jednej części… jest odpowiedzialne za pojawienie się danej reakcji bezwa­runkowej, podczas gdy pobudzenie drugiej części… jest odpowiedzialne za skrócenie lub przytłumienie danego odruchu. Te dwa subsystemy są, naturalnie, w stosun­kach antagonistycznych, tak że pobudzenie jednego z nich wiąże się z zahamowaniem drugiego” (Konorski, op. cit., s. 81—82).Wywód prof. Konorskiego dotyczy rzecz jasna, procesów emocjonalnych. Wynikałoby zeń, że emocje różne pod względem treści powstają w odrębnych strukturach ufor­mowanych hierarchicznie, mających część pobudzają­cą, odpowiedzialną za uruchomienie danej reakcji, i część hamującą, odpowiedzialną za zatrzymanie bądź przytłu­mienie danej reakcji. ;Ale, jak stwierdziłem poprzednio, emocje różnią się nie tylko treścią — lecz również znakiem. Znak emocji zdaje się zależeć od pobudzenia odrębnych organizacji mózgo­wych.Problem znaku emocji. Obszary zawiadujące formowa­niem się reakcji emocjonalnych pozostają w bliskich funk­cjonalnych i anatomicznych związkach z ośrodkami wa­runkującymi dodatnie wartościowanie bodźców napływa­jących do organizmu, czyli z tzw. ośrodkami przyjemnoś­ci (samodrażnienia).Istnienie osobnych ośrodków pełniących funkcję pozy­tywnego wzmocnienia odkrył prawie przypadkiem James Olds (w toku prac kierowanych przez D. O. Hebba).  Ba­dacze, znając eksperymenty przeprowadzone przez Delga- da, Robertsa i Millera, w których wykryto obszary nega­tywnego wzmocnienia (elektryczne drażnienie tych obsza­rów sprawiało, że zwierzęta unikały czynności powodu­jących dane drażnienie), poszukiwali obszarów, które mogłyby mieć znaczenie dodatniego wzmocnienia.