ELEKTRYCZNE DRAŻNIENIE

Stwierdzono m.in., że elektryczne drażnienie okolic przegrody (septal area) u chorych powoduje m.in. zmniejszenie napięcia strachu lub irytacji, pojawienie się niekiedy objawów zadowolenia, wzrostu czujności, wzro­stu aktywności motorycznej i zwiększenie liczby sponta­nicznych wypowiedzi, czasami mowa stawała się znacznie głośniejsza (gdy poprzednio pacjent mówił głosem ledwo dosłyszalnym). Badania te przeprowadził Heath na dwu­dziestu trzech pacjentach (cyt. Olds, 1955, s. 104—105).Wydaje się, że opisany obraz zmian w zachowaniu się przypomina w pewnym stopniu objawy, które występują u ludzi wtedy, gdy są w dobrym nastroju — zaznacza się tu zarazem wzrost aktywacji i dodatni stan uczuciowy. Jest to jeszcze jednym argumentem na rzecz tezy, że punkty opisywane przez Oldsa jako ośrodki samodrażnie- nia można również uważać za ośrodki przyjemności.Dane rzucające światło na naturę punktów samodraż- nienia przytacza W. M. Smirnow, który osiągnął u ludzi rezultaty paralelne do rezultatów Oldsa. Smirnow przeprowadzał serię badań nad chorymi cier­piącymi na ciężkie postaci hiperkinezji (o charakterze par- kinsonowskim i epileptycznym). W celach leczniczych umieszczano w mózgu chorych elektrody, kierując je do struktur podkorowych. U każdego z chorych umieszczano od dwudziestu czterech do czterdziestu elektrod. W trak­cie drażnienia elektrycznego obserwowano chorych i prze­prowadzano badania psychologiczne, jak również rejestro­wano symptomy fizjologiczne (Smirnow, 1966).