DRAMATYCZNY SPOSÓB

W spo­sób dramatyczny ilustruje to następne doświadczenie fciady ego. Autor wyuczył szczury umieszczone w pudeł­ku Skinnera, by dla uzyskania wody naciskały dźwignię. Następnie uwarunkował bodziec bólowy za pomocą bodź­ca dźwiękowego, wskutek czego pojawienie się dźwięku wywoływało zespół reakcji emocjonalnych charaktery­stycznych dla strachu (wokalizacja, bezruch, defekacja).Gdy bodziec warunkowy wystąpił w trakcie naciskania dźwigni, powodował zaburzenia tej czynności. Kiedy jed­nak u tak przyuczonych zwierząt usuwano operacyjnie okolice przegrody (area septales), zanikały objawy obron­nej reakcji warunkowej (strachu), natomiast reakcja na­ciskania dźwigni dla uzyskania wody pozostała nienaru­szona. Innymi słowy — Brady uzyskał w ten sposób eks­perymentalny dowód na rzecz tezy o pośredniczącej roli area septales w powstawaniu strachu oraz na rzecz tezy o  wybiórczym wpływie tego obszaru na związki korowe’ (regulacja obronnych reakcji warunkowych) (cyt. Brat­kowski, s. 44). Tak więc, powracając do poprzednio zadanych pytań, można by stwierdzić, iż area septales jest specyficznie związana właśnie z reakcjami obronnymi (z eksperymentu Brady’ego wynika, że nie tylko z reakcjami unikania, ale także z klasycznymi warunkowymi reakcjami obronnymi) oraz że jest ona niezbędna dla powstania tych właśnie reakcji. Należałoby podkreślić, że obszar ten pośredniczy nie tylko w tworzeniu reakcji unikania, ale również w po­wstawaniu całego systemu reakcji charakterystycznych dla strachu.